Every life has a measure of sorrow and sometimes this is what awakens us


Assalamualaikum Annyeonghaseyo 

Dua tiga kali ingat nak update blog . Banyak idea sebenarnya tapi sebab sibuk mengemas rumah semalam kenduri cukur jambul untuk Eoya . Semalam ramai juga saudara mara yang datang.Kawan-kawan aku pun Nazirah Aqillah  datang awal pagi sikit. Terima Kasih sebab datang :) Bila petang sikit Ain,Aiman,Fareen,Shera,Wanny pulak datang . Terima kasih sebab menghiburkan satu rumah aku dengan dendangan lagu korang tu . Ramai yang puji tau . Lepas ni boleh lah karaoke kat kenduri kahwin aku . Haha . 

Seronok bila dengan kawan-kawan . Hum . Kalau lah aku boleh ikut diorang semalam . Haih . Aku tak tau macam mana nak mula kan cerita ni . Setiap kali orang cakap dengan aku nak buat kenduri ke nak buat apa-apa lah kat rumah ni . Aku akan fikir benda pertama ialah menebalkan muka , bersiap sedia fizikal dan mental,block telinga dari mendengar, muka sentiasa senyum walau hati Ya Allah . SubhanAllah Allah je tau hati aku . Allah je tau betapa sedihnya aku . Allah je tau betapa hati aku geram . Allah je tau aku kalau boleh nak lari ikut Kyuhyun . Allah je tau kenapa aku nak lari dari Malaysia niiiiiiiiiiiii nak pergi Korea pergi negara mana-mana lah  ! 

Aku semalam ingat nak txt Aiman or call Ain nak cakap Sorry kalau diorang tak selesa kat rumah aku. Hum. Terus terang perangai mak ayah aku bukan macam orang-orang kurang ajar . Sebab tu la aku paling takut . Sebab orang lain , orang akan ingat tu perangai mak ayah aku jugak . BUKAN . Walau macam mana aku teruk pun pada pandangan orang . Aku berani bersumpah ni bukan perangai mak ayah aku . Aku tak suka orang buat rumah aku ni macam rumah diorang . Aku tak suka diorang yang berkuasa kat rumah aku ni . Walaupun ayah aku sakit . Ayah aku masih berkuasa walau payah untuk berdiri . Walau payah untuk bercakap. Walau payah untuk membuat keputusan tapi ayah aku masih BERNAFAS , WUJUD . Mana hormat ? Mana hormat? 
:'( 

 Kalau ada arwah mak aku...... KORANG KORANG KORANG KORANG semua boleh pergi mampusss ! 

T_______T 

Redha aina , redha ..... Walau kau dah kehilangan mak kandung yang sentiasa berada di belakang kau , walau kau dah tak mampu nak suruh ayah kau menjadi wira yang gagah dan melindungi kau . Kau kuat aina , kau kuat . Kau kuat sebab kau lalui semua ni sorang-sorang . Walaupun ada sokongan kakak dan abang-abang yang tak seberapa . Kau tetap tersenyum , walaupun senyuman tu mungkin bukan sedakah dan tiada ganjaran pahala untuk senyuman itu . Tak mengapa . Senyum aina senyum sampai orang tak dapat tengok tangisan kat hati kau , senyum sampai orang tak nampak sakit nya hati kau , senyum biar mereka puas , senyum biar mereka berasa seronok . biar mereka dapat menghiburkan hati mereka . Itu boleh dikira pahala kan? Bukan ke kita memberi kegembiraan ? Kuat aina , kuat ! aku doakan kau jumpa suami yang boleh bagi kau kegembiraan dunia akhirat , yang bawak ke jalan yang betul , yang sentiasa buat kau ketawa hingga kau terlupa segala kesakitan kau , yang membuat kau tersenyum sehingga kau terlupa muka-muka orang yang tersenyum mengejek dan menghina kau , yang protect kau macam mana Cikgu Puteh dengan Cikgu Rahmat protect anak bongsu dia dulu . ..........Semoga Allah bagi lelaki macam tu kat kau Aina Amirah .Amin . Hwaiting :') 

Kyuhyun pun boleh bagi macam tu kan kalau dia dah masuk Islam? :') hum haha ............. 




Popular Posts