This is not karma
Assalamualaikum Annyeonghaseyo
Mari mulakan cerita kali ini dengan tenang . Kalau ikutkan rasa hati memang aku akan tulis entry ni sambil kesat air mata . Untuk pendek kan mukadimah aku kali ni . Hari ni dah 25 February so ada lagi 3 hari sebelum March . 20 March penentu masa depan aku dan kawan-kawan . Taknak cerita pasal orang lain .Orang lain berjaya atau gagal itu life diorang kan? macam tu jugak aku . Sama ada result SPM aku gempak atau tidak itu semua hak aku dan jujur....aku sangat takut dengan SPM result aku .
Aku bukan nak cerita pasal result . Tapi perasaan aku yang sedih sedih yang sangat sangat . Kenapa family aku tak pernah nak support aku? Kenapa semua yang aku nak buat mesti dapat tentangan . Kadang-kadang aku tanya diri aku memang kalau hal-hal pelajaran ni semua 100% minat ibu bapa/penjaga ? Aku nak course yang aku ambik nanti benda yang aku minat . Benda yang aku minat dan ofc duit pun masyuk ! Ye dunia sekarang tak payah nak hipokrit sangat kau tak pandang duit .Kalau kau taknak duit anak kau nak makan apa zaman teknologi canggih ni? Anak orang beli iPad la Samsung Tab la . Anak kau nak makan bekas kotak iPad tu ?Samsung tu? ni jugak peringatan untuk diri aku sendiri
Apa yang aku terkilan dan sedih? Kat dalam rumah aku ni tiada seorang pun yang faham aku.Setiap kali diorang tanya aku "Apa plan mira nanti lepas dapat result?" bila aku jawab "Kalau mira layak dapat asasi dekat uitm tu dah kira okay nanti mira study la betul-betul . Lepas tu degree sambung kat Korea" KOREA!KOREA!KOREA! Dengar je nama negara ni semua pandang aku sambil buat muka yang macam
"TAKYAH NAK MIMPI LA" Kalau korang kat tempat aku korang rasa apa? Tak layak ke aku nak belajar kat sana? or kat mana-mana la .
Impian aku wey...impian aku sejak aku kenal erti university. Aku pernah cakap dengan arwah mak yang aku akan sambung belajar kat luar negara . Biar orang sekeliling pandang yang tak semua adik beradik aku kurang pandai . Aku nak biar diorang tengok walaupun kakak dengan abang-abang aku belajar dalam Malaysia je tak bermakna diorang tak layak nak sambung kat luar negara . Macam tu la aku cakap dengan arwah mak dulu.Arwah mak suka sebab aku yakin.Arwah mak sangat sukakan KEYAKINAN.Kalau la arwah mak tau yang anak bongsu dia memang dah hilang keyakinan sejak masuk sekolah menengah . Sejak arwah mak tinggalkan aku....Aku hilang sokongan.Sokongan dari ayah iaitu doa . Ayah memang lebih kearah hal-hal akidah .Sokongan dari kakak dan abang-abang sekadar menasihatkan aku supaya buat dengan yakin dan menjaga diri aku supaya tidak sakit ketika peperiksaan.Orang lain tak tau yang aku dah lama hilang....hilang keyakinan dan hilang seorang mak.
Kenapa susah sangat abang-abang aku nak tolong aku ? Kenapa diorang sentiasa berusaha untuk aku lupakan impian aku? KENAPA? Kenapa keluarga aku macam ni? Kenapa keluarga aku seolah-olah berat nak bagi keluar dari Malaysia ni?Kenapa wey........aku hampir give up . mungkin aku dah give up pun ....Pakcik aku kerja kat uitm pun taknak tolong aku . aku tak faham sangat tak faham . Kenapa pakcik aku taknak tolong aku pasal Korean Programme tu? kalau tengok kelayakan memang aku layak. aku ingat lagi pakcik aku cakap permohonan programme tu dah lepas dah . Tap aku tengok semalam dia baru je tutup.BARU tutup......
Ya Allah . Allah je tau sedihnya hati aku bila semua buat tak tau . Diorang taknak dengar aku minat apa . Aku nak jadi apa. Diorang taknak dengar aku berangan nak belajar luar negara . Diorang taknak dengar apa yang aku nak untuk masa depan aku. Yang diorang nak adalah .... dapat result spm masuk je mana-mana university kat Malaysia ni . Habis graduate semua cari kerja dapatkan duit kumpul . OMG ! Impian aku ? cita-cita sebenar aku? tu semua nak campak mana ? Kenapa tak bagitau aku awal-awal ? Sepatutnya berhenti kan je aku sekolah . Buat apa aku penat-penat belajar . study nak score lebih dari kawan ,malu dengan kawan dapat rsult teruk . berjaga tengah malam subuh study addmaths . Menangis sbb addmaths failed . Kenapa biar kan aku lalui semua tu kalau taknak bagi aku berjaya ? kalau taknak bagi impian aku tercapai ?
Sekarang aku betul betul buntu . aku tak tau nak buat apa. Aku tak tau nak cari apa kat google . aku tak tau cabang mana yang boleh hantar aku pergi luar negara . aku andaikan result aku mungkin tak la cemerlang mana boleh aku pergi ? Boleh tak uitm hantar aku ke luar negara ? Itu yang aku nak tau . Tapi aku tak faham dengan keluarga ni.....aku takde sokongan.Takde siapa nak dengar aku.Aku takde tempat mengadu selain Allah . Bila aku cakap kpop buat aku relax chill . orang kata aku dah terlebih taksub . Come on la . aku boring dengan semua ni . memang kpop buat aku happy tak fikir nak nangis fikir pasal nasib aku semua .kpop buat aku keluar dari dunia aku yang penuh dengan masalah .
Aku sangat buntu dan aku rasa memang nak give up ........
maaf dengan segala mengarut aku dalam ni ......
